Posts tonen met het label Geo. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Geo. Alle posts tonen
woensdag 3 juli 2013
maandag 1 juli 2013
Malachite
Malachite - Katanga. Congo
Picture taken at the 50th edition of the Mineral Show in Sainte-Marie-aux-Mines (2013) - All Rights Reserved.
Picture taken at the 50th edition of the Mineral Show in Sainte-Marie-aux-Mines (2013) - All Rights Reserved.
Pyromorphite
Pyromorphite
Picture taken at the 50th edition of the Mineral Show in Sainte-Marie-aux-Mines (2013) - All Rights Reserved.
Picture taken at the 50th edition of the Mineral Show in Sainte-Marie-aux-Mines (2013) - All Rights Reserved.
Sulfur
Sulfur, Caltanisetta, Sicily, Italy (Coll. Marco Tironi)
Picture taken at the 50th edition of the Mineral Show in Sainte-Marie-aux-Mines (2013) - All Rights Reserved.
Picture taken at the 50th edition of the Mineral Show in Sainte-Marie-aux-Mines (2013) - All Rights Reserved.
Calcite on Amethyst
Calcite on Amethyst - Rio Grande do Sul, Brasil (Coll. Marco Tironi)
Picture taken at the 50th edition of the Mineral Show in Sainte-Marie-aux-Mines (2013) - All Rights Reserved.
Picture taken at the 50th edition of the Mineral Show in Sainte-Marie-aux-Mines (2013) - All Rights Reserved.
Baryte
Baryte - Miraflores, Peru (Coll. Marco Tironi)
Picture taken at the 50th edition of the Mineral Show in Sainte-Marie-aux-Mines (2013) - All Rights Reserved.
Picture taken at the 50th edition of the Mineral Show in Sainte-Marie-aux-Mines (2013) - All Rights Reserved.
Rutil on Quartz
Rutil, Mica and Quartz, Novo Horizonte, Bahia, Brasil (Coll. Marco Tironi)
Picture taken at the 50th edition of the Mineral Show in Sainte-Marie-aux-Mines (2013) - All Rights Reserved.
Picture taken at the 50th edition of the Mineral Show in Sainte-Marie-aux-Mines (2013) - All Rights Reserved.
Pyrite, Dolomite, Quartz
Pyrite, Dolomite, Quartz - Grube Eupel, Siegerland (Germany)
Picture taken at the 50th edition of the Mineral Show in Sainte-Marie-aux-Mines (2013) - All Rights Reserved.
Picture taken at the 50th edition of the Mineral Show in Sainte-Marie-aux-Mines (2013) - All Rights Reserved.
zaterdag 24 april 2010
Collecties Beheren
Afgelopen jaar heb ik uitvoerig bericht over de mogelijkheden die er bestaan om met een computerprogramma of een webapplicatie een catalogus op te zetten voor een collectie van boeken en media waarnaar we doorgaans verwijzen als de huisbibliotheek.
Daarbij besteedde ik enige aandacht aan epistemologische thema's en beschouwde zo verschillende taxonomiën van classificaties van kennisgebieden.

Om een lade in te delen in vakken werd gebruik gemaakt van stevig maquette-karton dat in repen werd gesneden en vervolgens voorzien van inkepingen. Aan gereedschap zie je een vouwmeter, een potlood, een liniaal en een breekmes.
Voor het aanleggen van een catalogus en het beheer van een collectie van meubels, kunstwerken en andere zeldzaamheden stelt Adlib Soft het programma Museum Lite ter beschikking.
Mineralen en Fossielen vormen een specifiek interessegebied waarvoor dan ook specifieke software werd ontwikkeld.
Een catalogus voor de enkele fossielen die ik in mijn collectie heb kan ik zo bvb. onderbrengen in het programma Trilobase. Dit programma biedt niet alleen een locale database voor het aanleggen van een catalogus over de eigen collectie, maar tevens een overvloed aan randinformatie en de mogelijkheid om een online database van gekende vindplaatsen te raadplegen.
Een interessant en aardig programma voor het aanleggen van een catalogus voor een collectie mineralen vind ik Minerals van Carles Millan. Handig aan dit programma is dat het informatie over de mineraalspecimens kan opvragen op het internet bij gespecialiseerde wiki's zoals:
http://www.mindat.org/
http://www.webmineral.com/
http://www.mineralienatlas.de/
In het programma kan de actuele waarde van voorheen aangekochte mineraalspecimens worden weergegeven door het bijhouden van het jaarlijkse inflatiecijfer. Enerzijds komt dit wat vreemd over als je zoals ik al eens een bezoek bracht aan het Duitse Idar-Oberstein (Wikipedia:Idar-Oberstein) en op de hoogte bent van het feit dat mineralen en halfedelstenen er een eigen beursnotering en -index hebben waarbij ze zoals andere grondstoffen per kilo worden verhandeld. Anderzijds zijn sommige specimens dermate uniek en zeldzaam dat ze individueel worden verhandeld zodanig dat het wel zin heeft de historisch betaalde prijs voor een specimen te actualiseren met behulp van het inflatiecijfer.
Allicht bestaat er ook software voor verzamelaars van andere collecties zoals postzegels, munten of schelpen om maar wat te noemen. Indien er geen specifieke software bestaat kan je ook gebruik maken van een databaseprogramma, een wiki- of blogscript.

Op het blad van midden bovenaan en in tegenwijzerzin; woestijnroos (gips), septaria, malachiet, travertijn, haliet (steenzout), amethystgeode en ammoniet. In de opengetrokken lade bevinden zich links de elementen, sulfiden en oxiden, rechts de carbonaten.
Wanneer men dan een ingerichte ladenkast en een computerprogramma voor het opzetten van een catalogus heeft voorzien is men er nog niet helemaal. Uiteindelijk dient men ieder object in de catalogus te voorzien van een uniek identificatie- of catalogusnummer dat men ook aanbrengt op het voorwerp zelf.
Voor boeken en andere papieren objecten is dit niet zo'n probleem, men gebruikt gewoon een zacht potlood dat men ook gemakkelijk kan uitgommen. Thans brengt men ook stickers met een streepjescode aan in de boeken om dit met een scanner te kunnen inlezen, maar dit lijkt me enkel nuttig in de ontleenomgeving van een openbare bibliotheek.
Voor geo-objecten die uit steen bestaan is dit allemaal niet zo vanzelfsprekend. Hetzelfde geldt voor objecten die bestaan uit andere materialen zoals textiel, hout of metaal. De oplossing om op deze objecten een catalogusnummer te kunnen aanbrengen vond ik terug in een publicatie van de overheidsdienst van de Verenigde Staten die er de Nationale Parken beheert, nl. het zogenaamde Museum Handbook.
In de geologische club werd ooit een oplossing gesuggereerd die eruit bestaat een strookje liquid paper van Tippex op het specimen aan te brengen en daar na opdrogen het catalogusnummer op aan te brengen met oost-indische inkt en een tekenpen. Echter blijkt dat de aangebrachte Tippex na verloop van tijd afbrokkelt.
In het Museum Handbook wordt gesproken over een laag doorzichtige schellak die beschreven wordt met het catalogusnummer en vervolgens opnieuw overschilderd met een laag schellak, hoewel tegenwoordig een synthetische lak kan gebruikt worden.
Daarbij besteedde ik enige aandacht aan epistemologische thema's en beschouwde zo verschillende taxonomiën van classificaties van kennisgebieden.
- http://nl.wikipedia.org/wiki/Epistemologie
- http://nl.wikipedia.org/wiki/Taxonomie
- http://nl.wikipedia.org/wiki/Classificatie
Om een lade in te delen in vakken werd gebruik gemaakt van stevig maquette-karton dat in repen werd gesneden en vervolgens voorzien van inkepingen. Aan gereedschap zie je een vouwmeter, een potlood, een liniaal en een breekmes.
Voor het aanleggen van een catalogus en het beheer van een collectie van meubels, kunstwerken en andere zeldzaamheden stelt Adlib Soft het programma Museum Lite ter beschikking.
Mineralen en Fossielen vormen een specifiek interessegebied waarvoor dan ook specifieke software werd ontwikkeld.
Een catalogus voor de enkele fossielen die ik in mijn collectie heb kan ik zo bvb. onderbrengen in het programma Trilobase. Dit programma biedt niet alleen een locale database voor het aanleggen van een catalogus over de eigen collectie, maar tevens een overvloed aan randinformatie en de mogelijkheid om een online database van gekende vindplaatsen te raadplegen.
Een interessant en aardig programma voor het aanleggen van een catalogus voor een collectie mineralen vind ik Minerals van Carles Millan. Handig aan dit programma is dat het informatie over de mineraalspecimens kan opvragen op het internet bij gespecialiseerde wiki's zoals:
http://www.mindat.org/
http://www.webmineral.com/
http://www.mineralienatlas.de/
In het programma kan de actuele waarde van voorheen aangekochte mineraalspecimens worden weergegeven door het bijhouden van het jaarlijkse inflatiecijfer. Enerzijds komt dit wat vreemd over als je zoals ik al eens een bezoek bracht aan het Duitse Idar-Oberstein (Wikipedia:Idar-Oberstein) en op de hoogte bent van het feit dat mineralen en halfedelstenen er een eigen beursnotering en -index hebben waarbij ze zoals andere grondstoffen per kilo worden verhandeld. Anderzijds zijn sommige specimens dermate uniek en zeldzaam dat ze individueel worden verhandeld zodanig dat het wel zin heeft de historisch betaalde prijs voor een specimen te actualiseren met behulp van het inflatiecijfer.
Allicht bestaat er ook software voor verzamelaars van andere collecties zoals postzegels, munten of schelpen om maar wat te noemen. Indien er geen specifieke software bestaat kan je ook gebruik maken van een databaseprogramma, een wiki- of blogscript.
Op het blad van midden bovenaan en in tegenwijzerzin; woestijnroos (gips), septaria, malachiet, travertijn, haliet (steenzout), amethystgeode en ammoniet. In de opengetrokken lade bevinden zich links de elementen, sulfiden en oxiden, rechts de carbonaten.
Wanneer men dan een ingerichte ladenkast en een computerprogramma voor het opzetten van een catalogus heeft voorzien is men er nog niet helemaal. Uiteindelijk dient men ieder object in de catalogus te voorzien van een uniek identificatie- of catalogusnummer dat men ook aanbrengt op het voorwerp zelf.
Voor boeken en andere papieren objecten is dit niet zo'n probleem, men gebruikt gewoon een zacht potlood dat men ook gemakkelijk kan uitgommen. Thans brengt men ook stickers met een streepjescode aan in de boeken om dit met een scanner te kunnen inlezen, maar dit lijkt me enkel nuttig in de ontleenomgeving van een openbare bibliotheek.
Voor geo-objecten die uit steen bestaan is dit allemaal niet zo vanzelfsprekend. Hetzelfde geldt voor objecten die bestaan uit andere materialen zoals textiel, hout of metaal. De oplossing om op deze objecten een catalogusnummer te kunnen aanbrengen vond ik terug in een publicatie van de overheidsdienst van de Verenigde Staten die er de Nationale Parken beheert, nl. het zogenaamde Museum Handbook.
In de geologische club werd ooit een oplossing gesuggereerd die eruit bestaat een strookje liquid paper van Tippex op het specimen aan te brengen en daar na opdrogen het catalogusnummer op aan te brengen met oost-indische inkt en een tekenpen. Echter blijkt dat de aangebrachte Tippex na verloop van tijd afbrokkelt.
In het Museum Handbook wordt gesproken over een laag doorzichtige schellak die beschreven wordt met het catalogusnummer en vervolgens opnieuw overschilderd met een laag schellak, hoewel tegenwoordig een synthetische lak kan gebruikt worden.
Labels:
Bibliotheek,
bibliotheekbeheer,
Collecties,
Geo,
waarnemingen
Obsidiaan van IJsland
Obsidiaan uit IJsland
Obsidiaan of Vulkanisch glas bestaat uit kwarts en silicaten.
Hierboven zie je de opstelling hoe de foto van het mineraalspecimen genomen werd met een opengeklapt blok gekleurd tekenpapier met een aanvaardbare achtergrondkleur en een opengeklapt, haaks opgesteld lichtreflectiescherm.

Bron Afbeelding IJsland: Google Earth
woensdag 21 april 2010
IJslandspaat
Traité de la Lumière où sont expliquées les causes de ce qui luy arrive dans la réflexion & dans la réfraction et particulierement dans l'étrange réfraction du Crystal d'Islande.
Par C.H.D.Z.
(Christian Huyghens)
A LEIDE,
Chez Pierre Vander Aa, Marchand Libraire
MDCXC (1690)
Titelblad overgenomen van:
BODIFEE, Gerard, Klassieken van de Wetenschap, Van Plato tot Prigogine, Uitgeverij Scoop, 1994
Het afgebeelde mineraalspecimen werd vandaag gefotografeerd uit de eigen collectie. IJslandspaat, soms ook Dubbelspaat genoemd, is een volkomen glasheldere, doorzichtige variëteit van Calciumcarbonaat of Calciet. Door de lichtbreking van het calciet kan men een dubbel beeld waarnemen wanneer men erdoor kijkt vandaar de naam dubbelspaat. Dit fenomeen werd uitvoerig uiteengezet in de verhandeling over licht van Christiaan Huyghens.
Mindat.org:Iceland Spar
MineraliënAtlas:Iceland Spar

http://nl.wikipedia.org/wiki/Gerard_Bodifée
http://nl.wikipedia.org/wiki/Christiaan_Huygens
http://nl.wikipedia.org/wiki/Lichtbreking
http://en.wikipedia.org/wiki/Christiaan_Huygens
http://books.google.be/books?id=X9PKaZlChggC&dq
zaterdag 17 april 2010
Minerant 2010
De Mineralogische Kring Antwerpen kondigt de 35ste editie aan van hun jaarlijkse salon of beurs voor verzamelaars van mineralen, fossielen en schelpen, die zal doorgaan in het weekend van 8-9 mei eerstkomend.
zie:
http://nl.wikipedia.org/wiki/Mineralogie
http://www.minerant.org/
http://www.minerant.org/MKA/minerantnl.html
Minder aangekondigd maar daarom niet minder belangstellingwekkend voor aardwetenschappers is de vulkaanuitbarsting onder de Eyjafjallajökull-gletsjer op IJsland die het luchtvaarverkeer over West-Europa heeft lamgelegd sinds 14 april laatstleden.
http://nl.wikipedia.org/wiki/IJsland
http://en.wikipedia.org/wiki/2010_eruption_of_Eyjafjallajökull
Om dit indrukwekkende natuurfenomeen goed te kunnen duiden had de redactie van Pauw & Witteman in hun uitzendingen van 15 en 16 april Prof. Dr. Salomon Kroonenberg uitgenodigd. Vooral de tussenkomst in de uitzending van 16 april was zeer te waarderen waar de professor van de Technische Universiteit te Delft en die nog opgroeide in Middelburg het had over ramingen van de hoeveelheden pyroclastisch materiaal die in de atmosfeer terecht kunnen komen en daarbij voorbeelden aanhaalde uit de geologische geschiedenis waarbij de uitbarsting van de Krakatau uit de recente menselijke overlevering nog klein bier is. Tevens mag niet worden uitgesloten dat we slechts een prélude meemaken en dat de Katla op IJsland eveneens nog tot eruptie zal komen. Enfin we kunnen duidelijk waarnemen dat de hooggeleerde professor
erg in zijn nopjes geraakt wanneer hij het kan hebben over de explosieve kracht van erupties en de hoeveelheid aan materiaal die er uitgestoten kan worden.
zie verder:
Uitleg over Vulkanisme in IJsland
Vulkaan onder Eyjafjallajökull
dinsdag 6 april 2010
Schalenblende uit Moresnet
Schalenblende is een delfstof die bestaat uit een conglomeraat van de volgende mineralen; Sfaleriet, Galeniet en Hemimorfiet. Dit erts wordt gedolven voor de winning van zink en lood.
Op een gepolijste doorsnede van dit gesteente merken we de gebande gelaagdheid op die we ook kennen van bvb. agaat en malachiet. Overigens wordt het mineraal hemimorfiet ook wel calamien genoemd naar de bekende Belgische vindplaats.
Vanavond kijk ik op Canvas naar een aflevering van Publiek Geheim die gaat over neutraal Moresnet. We zien oud-confrater Piet Vaneeckhaut, waar Charis Verlinde nog stage liep, beweren dat hij hier nog nooit eerder van gehoord had.
In de wereld van geologen en amateur-geologen die er van houden oude en nieuwe mijnontginningsgebieden te bezoeken is deze Vrijstaat van mijnwerkers die leefden van de ertswinning van de Bleiberg nabij Aken echter niet onbekend. Ze hadden kruit en lood genoeg aan boord om de gekroonde hoofden buiten en de idealen van de Franse revolutie hoog te houden.
De foto's zijn van mineraalspecimens uit mijn eigen particuliere collectie en werden genomen met het licht van de zon van vandaag. Daarbij werd een beetje aan bracketing gedaan inzake belichting en focaal standpunt, alsook wat rondgegoocheld met een reflectiescherm, waarna de twee beste foto's werden weerhouden.
zie ook:
De Mijn van Plombiéres
Eifel - Natuur tussen Maas en Rijn Beleven
http://nl.wikipedia.org/wiki/Galmei
http://nl.wikipedia.org/wiki/Neu-Moresnet
Abonneren op:
Posts (Atom)








